و نشانهء عشق چيزى جز همين اخلاق نيكوست ؟ ! آن‌حضرت عليه السلام در قلّه فروتنى و خوش‌رفتارى با مردم بود . ابراهيم بن عبّاس در اين باره چنين مىگويد : هرگز نديدم كه امام رضا در گفتار خود به كسى بىاحترامى كند . هيچ‌گاه نشد سخن كسى را قطع كند و اجازه مىداد تا شخص خود از گفتار بازايستد و هرگز دست رد بر سينهء كسى كه مىتوانست حاجتش را روا كند ، نمىزد . هيچ‌گاه در برابر كسى كه روبه‌رويش نشسته بود پاهايش را دراز نمىكرد و تكيه نمىداد . هيچ‌گاه نديدم به غلامان و بردگان خود ناسزا گويد . هرگز نديدم كه آب دهان به بيرون افكند و نديدم كه با قهقه بخندد بلكه خندهء وى تبسم بود . چون خلوت مىكرد و برايش سفره مىگستردند ، بندگانش حتّى دربان و نگهبان با او بر سر سفره مىنشستند و غذا مى خوردند . شبها كم مىخوابيد و بيشتر بيدار مىماند . اكثر شبها از آغاز شب تا صبح احيا مىگرفت بسيار روزه مىگرفت و در هر ماه سه روز ، روزه از وى فوت نمىشد . مىفرمود : اين روزهء تمام روزگار است . او بسيار اهل نيكى كردن و دادن صدقه در نهان بود . بيشتر در شبهاى تاريك صدقه مىداد . پس هر كس ادعا كند كه كسى را در فضل و بزرگى همچون وى ديده ، باورش مكنيد . « 1 »

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 91 .